Ημέρες βιβλίο
Ξημέρωμα
Δεκαεφτά λερωμένα πέπλα
και μέσα η νύφη
από άψητο πηλό
Καθένας μαθαίνει
να κοιμάται σε θέση ισορροπίας
με τον ιδιωτικό του εφιάλτη
(έστω κι αν φύσει ταλαντούμενος)
Δεκαοχτώ ωσμωτικές μεμβράνες
κι απ' έξω η νύχτα
από μανιασμένη δίψα
Μας πρόλαβαν
Τα παιδιά με τα κέρματα
Οι δάσκαλοι με τις κιμωλίες
Οι γυναίκες με την προσευχή
Κάνουν τόπο τα βουνά
να ανατείλει ένα κίτρινο τίποτα
Αλλά πιο πολύ
να γκρεμιστεί απ' τον ουρανό
το τελευταίο τεκμήριο ρομαντισμού
Κρυψώνα
Κάθε ντουλάπι λησμονιά και το αλάτι της πλημμύρας
Τις Κυριακές του άλλοτε τότε
Αβυσσινή
τη βουή των δαιμόνων
την αφέλεια των πρωτοπλάστων
την απτική ανάγκη των ακρωτηριασμένων
Συγκέντρωσα πολλά θέλγητρα
Οχύρωσα το κάστρο μου και στέφθηκα χρηστή εντός
Αφοσιώθηκα πιστά στην υπηρεσία της εικόνας
Ζωγράφισα πάνω μου ροζ και διάφορα μπεζ σχήματα
Άλλαξα η ίδια σχήματα:
δοκίμασα να γίνω γωνιώδης
μετά στρογγυλή
- και τα δύο επέφεραν εξίσου τρομακτικά αποτελέσματα -
Δοκίμασα ντυμένη και γυμνή
Δοκίμασα εμένα και άλλη
προσποιήτρια καλλιτεχνικής φύσης
κανονικοποιημένη έφηβη γρηγορούσα των ορμών
βιβλική ηρωίδα τελούσα εν πλήρη συγκινήσει
σε κάθε περίπτωση αποδεχόμενη ενδόμυχα μιαν ακόλουθο ασημαντότητα
Μόνο κατάφερα να πέσω κι εγώ
στην καταπακτή του αδηφάγου
να πάω στον πάτο του στομάχου του
Στάζει από πάνω το ταβάνι της κοιλιάς
και του οισοφάγου τα κατακάθια τρώω
Μόνο κατάφερα να κατασπαραγώ
αντί να προσφέρω
αντί να πατάξω
Και τώρα λέγομαι
Είμαι
Αβυσσινή
Περιληπτικά
Η ιστορία της μέρας μου
σύντομη
περιεκτική·
Ξύπνησα
Άφησα το ένα όνειρο
Καβάλησα το άλλο
Κάλεσα τα ίδια τηλέφωνα
Απάντησα στα ίδια τηλέφωνα
Συνάντησα τα οικεία μου αδέσποτα
Συναναστράφηκα τους γνωστούς αγνώστους
Αποστράφηκα τους αυτούς μου εαυτούς
Κατέβηκα απ' το άλλο όνειρο
σκαρφάλωσα στο πρώτο
Τώρα, λυπάμαι
Σας αφήνω
Έχω να κάνω
την καθημερινή μου εξάσκηση
στην ανάκληση
λεπτομερειών προσώπου