Τελικά δύσκολο πράγμα τα χρηματοοικονομικά.
Μια φορά κι εγώ προσπάθησα την τύχη μου στο χρηματιστήριο.
Οι κινήσεις μου κάθε άλλο παρά μελετημένες.
Οικονομολόγοι, σύμβουλοι απηύδησαν όλοι.
Τελικά, ως ήταν φυσικό, απορρίφθηκα από κάθε προσφερόμενο πρόγραμμα επιβράβευσης.
Για κάτι λιγότερο από τριάκοντα αργύρια
καλούμαι να βιντεοσκοπηθώ
οικειοθελώς
σε ένα ψέμα
σε μια οθόνη πράσινη
διαφημιστική γιγαντοαφίσα της φθοράς μου
προβάροντας το καινούριο μου φόρεμα από καλώδια
σκαρφαλωμένη σε μια πόζα
που θα κλείνει το μάτι στους νέους εταίρους
ενώ εκείνοι θα χτυπούν παλαμάκια
και θα επιβουλεύονται το ισοζύγιο
σπασμένο σαν πορσελάνινο βάζο.
Ανάμεσα στα βρώμικά τους χέρια
ούτε ένα σάρκινο καποτάστο.
Μόνο υπέρ του δέοντος δαπάνες,
συμφωνίες για ανταλλάξιμα κορμιά
με προαποφασισμένο κόστος οριακό.
Ανάμεσα στα χέρια τους και στα πόδια μου
μια μεγάλη τρύπα μηδέν
και ένα υποδεκάμετρο ανάστημα ανδρικό
Αυτά είναι τα νεότερα από την εγχώρια αγορά.
Τα περί εξαγωγών είναι γνωστά.
Κι αν δεν μπορώ να συνοψίσω την εμπορική μου επιτυχία σε εννιά νύχτες, μπορώ τουλάχιστον να ονειρεύομαι
την υποσχεθείσα ανατίμηση της αξίας μου σε ευρώ,
την αποκατάσταση του αποθεματικού της υπομονής,
τη συναισθηματική διαθεσιμότητα
και διάφορα άλλα μεγαλεπήβολα σχέδια επενδυτικά.