Διατιτραίνοντα τραύματα

Σαν απάντηση

Με τα χέρια οργώνεις τη μνήμη.

Τα ακονισμένα χέρια,

τα μόνα διαθέσιμα σύνεργα.

Την εύφλεκτή σου μνήμη,

τη μόνη έκταση που δεν κατέκαυσαν οι πυρκαγιές

κι ας ξεδιπλώνεται με τα λόγια

τα φύλλα

τα κλαδιά

κι όλα τα υπόλοιπα φυσικά στοιχεία που υψώνονται στον ουρανό

Αύγουστος να θερίζουμε φθορές

κι ας ήταν πενιχρά τα μέσα της σποράς

Αφού το παιχνίδι με τους διακόπτες το ξέρεις από παλιά

κι αφού σου μάθανε από μικρό να λες

ότι το φως εν τη σκοτία φαίνει, και η σκοτία αυτό ου κατέλαβεν

Σε ρωτάω:

Την θλίψη σου τι μου ζητάς

να αντιπαρέρχομαι;

Νομίζεις τη γλίτωσε όποιος κατείχε τη λήθη

με ανάσα πανικού

με απόφαση παρμένη

ζωγραφικό ψευδοχαμόγελο

κι ένα τετράγωνο κρυφό του νου

με καμπυλούμενα χείλη

Και σε ρωτάω

- όχι -

Σου λέω:

Τη θλίψη σου

μη μου ζητάς

να αντιπαρέρχομαι.

Μισοτελειωμένα

Είχαμε μείνει στο σημείο που η πίκρα έπεφτε σε μικρές νιφάδες

Από κοντά ήταν μια άλλη ιστορία.

Όσο για εδώ,

Σκαλίζω το σύμβολο στον ξαναμμένο αέρα

Την έσχατη ελπίδα μου με κάποιο νόημα να εμψυχώσω

Όσο για εδώ,

Ψάχνω

Τη γεύση των αγαπημένων σου φρούτων

σε ένα άδειο ράφι του σούπερ μάρκετ

Τα παιδικά σου σεντόνια

στις βιτρίνες των λευκών ειδών

Σε ονομάζω

Πρώτο κύτταρο

Πληγή

Αγάπη μου

Αν ξανάρθω

Μην ξεχάσεις

Είχαμε μείνει στο σημείο που η πίκρα έπεφτε σε μικρές νιφάδες

Και από εκεί θα σε παρακαλούσα να το πιάσουμε

Δεκαπενταύγουστος

"Καλή ανάρρωση"

ευχετήρια κάρτα

εγκάρδιας συμπάθειας
μετρημένης σε δυναμωτικές βιταμίνες

και φιλικό τσιτ τσατ

"Σιδερένια"

σαν τα τσιγκέλια του κρεοπωλείου

- κρυσφήγετο υπέρ άνω πάσης υποψίας -

πριν το τραπέζι του Δεκαπενταύγουστου

Νοσώ επιτέλους από υπαρκτούς ιούς

Στο συρρικνούμενο σπίτι
Επιδεικνύοντας το γυμνό μου πορτρέτο
στα κουφώματα και στις ηλεκτρικές συσκευές

Οι δωρητές παίρνουν μάτι

περιμένοντας πεινασμένα

το ψητό μου μπουτάκι να βγει από το φούρνο

Εξασθενημένο

προδίδον σώμα

Όλο και κάποιος απ' αυτούς

με σένα αύριο θα γελάει

καθώς θα γλείφει λαίμαργα

το τελευταίο κοκαλάκι

Μοιρασιά

Στην ορκισμένη αναμονή των καθυστερήσεων

με σώμα γυναίκας

κοτσάνι και πέταλα

τηλεσκοπικά μάτια

με γυάλινους φακούς

τις καμπυλότητές σου σμιλεύω

Όταν ήρθα ήταν αργά

Σε πήρα από το χέρι κι ήταν αργά

Κι αν ερχόμουν νωρίτερα

θα 'πρεπε να 'ταν ένα άλλο χέρι

Κι αν αργούσα κι άλλο

πάντα θα 'πρεπε να 'ταν ένα άλλο χέρι

Οι ουλές διακριτικές της προσπάθειας που δεν έκανες

Τώρα το εσωτερικό της παλάμης σου κοσμούν βράχια

τέρατα

ακραία καιρικά φαινόμενα

Οι πληγές χαρακτηριστικές της υπομονής που δεν έκανα

Τώρα το εσωτερικό της παλάμης μου κοσμούν μάρμαρα

στέφανα

εγκεκριμένα φαρμακευτικά σκευάσματα

Παραγέμισαν οι παλάμες μας πια και δεν κλείνουν

ούτε κουμπώνουν μεταξύ τους

Έλα να μοιράσουμε τα χέρια απ' την αρχή

Ισότιμα

δύο - δύο

Τα χέρια, τα υπάρχοντά μας

Ισότιμα

τέσσερα - μηδέν

Ανησυχία

Τα λόγια αιχμές της φοβέρας

με τέχνη και με πείσμα

ακροβάτες της απομονωμένης σκεπής

Απο μακριά ακίνητος φλοίσβος

σχεδόν ακίνδυνος

με τις προσεκτικές θωπείες του

πάνω στο δέρμα του βότσαλου

Κι αυτό το γιορτινό αστέρι

που του ζήτησα να σε προσέχει

διπλώθηκε σ' ένα παχύ φύλλο από σκοτάδι

Τώρα ποιος ξέρει πού γυρίζεις

Σε ποιο όνειρο να ξελογιάζεται

το μέσα σου παιδί

Να 'χεις λίγο νερό δίπλα στον ύπνο σου;

Τώρα ποιος ξέρει αν θα 'χεις λίγο νερό δίπλα στον ύπνο σου

Ακολουθία

Όλα τα απολεσθέντα τρόπαια

Σκαλιά στην ανάβαση του νου

Σειρά να παίρνουν τώρα

Τα απολιθωμένα χέρια

Λάφυρα των άγουρων σωμάτων

Σειρά να παίρνουν

Οι μαξιλαροθήκες που φουσκώνουν ζεστό αίμα

Γέμισαν και ξεχειλίζουν ζεστό αίμα

Στην αντανάκλαση του νερού καθρέφτη

Το πρώτο πρόσωπο οικείο

Το δεύτερο ασαφές

Το τρίτο αγνώριστο

Όλα εντάξει

Η δέση και η λύση

Σειρά να παίρνουν τώρα

διαδοχικά

όμως αντίστροφα

Σειρά να παίρνουν

Ο κόσμος έχει βγει από τη χειμερία νάρκη του ο παλμός του χτυπάει στους κροτάφους της πόλης τα αληθινά ζευγάρια πάνω κάτω στους εμπορικούς δρόμους διαλέγουν σεντόνια και πετσέτες μπάνιου ενώ εμείς επιστρατεύουμε τη βιασύνη να φυλαχτούμε απ' τη συγκίνηση με κάθε τίμημα να φυλαχτούμε απ' τη συγκίνηση πέμπτη παρασκευή δέσε τα λυμένα σχοινιά μην ξεφύγει η εξοικείωση οπωσδήποτε να εξασφαλίσουμε την αποσπασματικότητα τα λουριά μην τα δίνεις σε μένα μην ξεφύγει η εξοικείωση παρασκευή σάββατο φούσκωσε τα στήθη μου με άλλον αέρα απ' τον δικό σου να αποφύγουμε τη μίξη άνοιξέ με πολύ και κλείσε με σφιχτότερα πάση θυσία να αποφύγουμε τη μίξη σάββατο κυριακή τα αληθινά ζευγάρια ακόμα θα διαλέγουν τάισέ με κορμί να γλιτώσουμε το βάθος στρώσε ένα άλλο σεντόνι σκούπισέ με με μια άλλη πετσέτα με κάθε τρόπο να γλιτώσουμε το βάθος.

κι αλλάζει σελίδα